Perdite…

Perdite koha eshte e vranet
e per cdo dite une cel syte
me shprese te re,
qe me thyhet mbremjeve
kur kthehem
e s’e kam pare nje fije diell…

Bëhuni i pari që e pëlqen këtë post.

~ nga HenaBlu më Tetor 18, 2010.

Postuar te 2010, Poezi

Jepni këtu komentin tuaj...

Fill in your details below or click an icon to log in:

Email (e domosdoshme) (E pabotuar)

Emër (e domosdoshme)

"Website"

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. ( Log Out / Ndryshoje )

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. ( Log Out / Ndryshoje )

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. ( Log Out / Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Ej!