Poezi idealiste – 1

Ne naten time t’angushte
zgjate doren e fuqishme
permbi sy…
U zgjova
e agu ende s’kishte ardhur…
…trokitja ne deren time ish e heshtur…

Mes vellos se terrte pashe tej per tej
drite te qashter.

Oh! Ti me shpie
tejdukshmerisht
pertej iluzionit!
Papritur jam e fuqishme
e duart i zgjas
drejt horizontit,
agun ta shoh
vezulluar kristale e bryme,
te ngrohte e te kthjellet.
Vec atehere marr fryme
e bota me celet…

©Aida Dizdari, 2008

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: