Ne lojez

Kishte det dhe qiell midis nesh dashuri,
po ndoshta jo dhe shume,
perderisa s’ditem te mbaheshim,
e fshime gurgullima dhe gjurme.

Kishte nxehtesi mes nesh,
ndoshta shume sa u dogjem,
perderisa u frikem e u rrudhem
e nderruam udhet e kohet…

Kishte nje kunj te mbetur
thelle ne lojez, qe s’ditem ta heqim,
perderisa kerkohemi e kerkohemi…
perderisa sa here prekemi
damkosemi mbi lekure,
perderisa s’dime te harrohemi kurre…

Po qielli e deti kane shkuar dashuri,
e teper e nxehte eshte kjo vjeshte e panatyrshme,
kur perkedhelim aureolat e brishta
mes flakesh qe na mbledhin te dyve.

17 Tetor

© Aida Dizdari, 2014

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: