La voz a ti debida – Vargjet 102 – 126

Ne me thirrsh, po,
ne me thirrsh!
Do t’i lija te gjitha,
te gjitha do t’i flakja:
cmimet, kataloget,
kaltrimin e oqeanit neper harta,
ditet me netet e veta,
telegramet e vjetra
e nje dashuri.
Ti, qe s’te kam dashuri,
ne me thirrsh!
Dhe ende e pres zerin tend:
teleskopet per poshte,
deri te ylli,
nga pasqyrat, tunelet,
nga vitet e brishta
mund te vije. S’e di nga ku.
Nga cudia, gjithnje.
Se ne me thirrsh,
“Ne me thirrsh, po, ne me thirrsh!”,
do jete prej nje mrekullie,
te panjohur, pa e pare.
Kurre nga buzet qe te puth,
kurre nga zeri qe thote: “Mos shko”.

Pedro Salinas

Nga LA VOZ A TI DEBIDA

© Shqiperoi Aida Dizdari, 2014

Lini një Përgjigje

Plotësoni më poshtë të dhënat tuaja ose klikoni mbi një nga ikonat për hyrje:

Stema e WordPress.com-it

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj WordPress.com. Dilni / Ndryshoje )

Foto Twitter-i

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Twitter. Dilni / Ndryshoje )

Foto Facebook-u

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Facebook. Dilni / Ndryshoje )

Foto Google+

Po komentoni duke përdorur llogarinë tuaj Google+. Dilni / Ndryshoje )

Po lidhet me %s

Këtë e pëlqejnë %d blogues: