Dhembja

Dhembja nuk eshte flamur
per t’ua valëvitur ne fytyre
njerezve e as dafine fitoresh:
e kamufluar
dhembja eshte shteg!

Nuk eshte thike
per t’u ngulur ne trupin e mikut
a dashurise:
gris perdet
e verberise.

Dhembja s’garanton te drejta,
as vende nderi,
po shkemb eshte
nga hidhesh ne thell ndryshe te panjohur.

Dhembja nuk është me e madhe
a me e vogel,
e as matet as peshohet.
dhembja dhemb
e kur e sheh ne sy,
t’i hap syte ty!

Shtator

© Aida Dizdari, 2019

Shiu në pishnajë

nga Gabriele D’Annunzio

Hesht. Në të dalë
të pyllit s’dëgjoj
fjalë që thua
njeriu; po dëgjoj
fjalë më të reja
që flasin së largu
fletët dhe piklat
e shiut.
Dëgjo. Rigon
nga retë e shpërndara.
Rigon përmbi bruke
të njelmëta e të rreshkëta,
rigon përmbi pishat
luspore e gjëmbore
rigon mbi mërsinat
hyjnore,
mbi gjineshtrat lëbyrëse
me lulet në vile,
mbi dëllinjat e shpeshta
plot pemla erëdehëse,
rigon mbi fytyrat tona
pyjore,
rigon mbi duart tona
të zhveshëta,
mbi petkat tona
të lehta,
mbi mendimet e freskëta
që shpirti i çel
i përtrirë,
mbi përrallën e bukur
ku dje
kot shpresove, ku sot shpresoj kot,
moj Hermionë!

Dëgjon? Shiu bie
mbi gjelbërimin
vetmitar
me cakëllimë të gjatë
që ndërron nëpër erë
pas degëve me fletë,
më rrallë, më shpesh.
Vër vesh. Iu gjegj
së qarës, aria
e gjinkallës
që lotim i jugës
s’e tremb
as qiell i përhimë.
Dhe pisha
ka një zë, dhe mërsina,
zë tjetër, dhe dëllinja
tjetër prapë, instrumente
të ndryshta
nën gishta pa numër.
E zhytur ne jemi
në shpirtin
pyjor,
me jetë pemore
gjallojmë;
fytyra jote e dehur
është zbutur në shi
si gjethe,
në flokët e tu
një amësi
gjineshtrash të bardha,
o krijesë toke
qe emër ke
Hermionë.

Dëgjo, dëgjo. Akord
i përajërt gjinkallash
pak nga pak
po mek,
mbytet nga vaji
që rritet;
po një këngë që i përzihet
më e çjerrë
që ngrihet prej andej,
që nga hije e njomë e përtej.
Më i pakur, më i mekur
ngadalësohet, shuhet.
Një notë e vetme
dridhet ende, shuhet
ringjallet, e dridhet, e mpaket.
Nuk ndihet zë deti
as ndihet fëshfërimë
ndër bimë,
shiu i sermtë
që pastron,
shushurima që ndryshon
sipas bimësisë
më e rrallë, më shpeshtë.
Dëgjo.
Bija e erës
ka heshtur, po bijë e
lymores së larget,
bretkosa
këndon
në hijen më të thellë
kushedi ku, kushedi.
E rigon mbi qerpikët e tu
Hermionë!

Rigon mbi qerpikët e tu të zinj
sa duket sikur po qan
po nga gëzimi, e jo e bardhë
po gati prej bime:
duket nga lëvorja sikur del.
E gjithë jeta është te ne e freskët
erëmirë
zemra në gjoks është si pjeshkë
e pazënë,
mes qepallave sytë
janë si ama ndër barishtë,
dhëmbët në hoje
si bajame aguridhe.
E shkojmë shkurre më shkurre,
herë veç e herë tok
(fuqi e blertë egër na i lidh nyjet,
na kapet gjunjësh)
kushedi se ku, kushedi!
E rigon mbi fytyrat tona
pyjore,
rigon mbi duart tona
të zhveshëta,
mbi petkat tona
të lehta,
mbi mendimet e freskëta
që shpirti i çel
i përtrirë,
mbi përrallën e bukur
ku dje
kot shpresova, ku sot shpreson kot,
moj Hermionë!

Shqiperoi: Aida Dizdari, 2019

 

Invitation

Come, come
take off your hat
and come, come
remove my crown,
undone the braids,
shed the feathers,
and barefoot upon the ground…
…close, close
whisper and ease
the racing minds
the hearts so pounding,
take up a slow, slow motion dance
before we meet,
right after parting.

Come, come
let us be two
who meet like waves and shores
open the hearts
unleash the words
no muse for musing,
no owners owned!
No wanting others,
no wanting us,
no craving cravings
no love, no lust…
…no longer body,
no longer shape
just as the air
just as the breath
that enters all
and all departs
come, come
let’s speak,
come, come
let’s part.

Korrik

© Aida Dizdari, 2018

 

Zilka

Tringellin si zilke shpesh e shpesh
ne friken tende prej harreses,
ne tmerrin prej qiellit tend bosh
e dijes se nje dite do te vdesesh.

Une jam prane teje pa tringellime
e tingujt e mi nuk kane heshtur kot.
Se bashku ne nje bote-etje levrijme,
ku ca shohin uje, e ca shohin lote.

22 Mars

© Aida Dizdari, 2010

Simplicity

It is bread and figs sweetheart…
…so the prisons fall.
Big words build walls,
so I unlearned them all.

It is cheese and grapes honey…
…so prisoners become free.
Selves are the fiercest guardians,
so I rocked mine to sleep.

It is sherbet and dates love…
…so the self is gone.
I gave mine away one day
and I was reborn.

Gusht

© Aida Dizdari, 2018

Perkthim:

Thjeshtesia

Eshte buke edhe fiq zemra ime…
…burgjet keshtu prishen…
Fjalet e medha ngrene mure
ndaj i cmesova te gjitha.

Eshte djathe edhe rrush embelsire…
… keshtu roberit behen te lire…
Vetja eshte gardian i keq shume:
Une timen e vura ne gjume.

Eshte shurup edhe hurma
e keshtu shkon vetja dashuri…
E fala timen njeditezaj
e linda perseri.

10/17/2018

Zërat Më të Vjetër të Mëparshëm