Pasqyre

Une te dua
sepse aroma jote me mbush shtepine
dhe ajri cel me lulet e tua.
Ti je pasqyre e tashme-shkuar
dhe pemez plot me fruta…
…e une ta ndiej veten me te embel
Si te ish nje perrua,
qe rrjedh kur fle e kur je zgjuar,
pa ndalur e pa pushuar…
… e s’ndalet kurre, po me nxitim
vrapon drejt oqeanit tim.

11 Qershor

© Aida Dizdari, 2016

Implosion

I imploded
and fragments of me
turned into flowers
so that a rain of petals
and a kind fragrance
would be my sweat
at your hand…

I imploded
and I thought I would die
but a small universe
was born
there
where merely a heart
once lay.

I imploded
and this is not a song about survival
nor about trampling on
the reasons of pain,
rather
a soft
and sweet
rebirth…

15 Shkurt

© Aida Dizdari, 2016

Shi

Bie shi
i kalter
e i bukur mbi bote.
Bie lehtas
te shpelaje gjurmet
e duarve mbi shpatulla…
…si te gjitha
keshtjellelartat,
patjeter do laje nje gjurme
dore
xhuxhi
qe te tregon
sa e vogel
e pafuqishme je…
…e nese je ende ne kembe,
nje vrage
prej nje guri a kafshimi te pabese.

11 Maj

© Aida Dizdari, 2016

Shshsh…

Pasha vendin qe e pijme me fryme, hesht tash si lule!
– Xhelaludin Rumi

 

Shshshsh…
ngadale…
se nuk di me te flas
ashtu bukur,
qe te me kuptosh…
se ka kohe qe flas me veten

fjale,
si fryma
qe zjarrin nxit,
si dielli
qe ushqen drite…

… shshshsh…
pa ngut…
…dhe mund te me dish
po qe se del
prej levores sate:
asaj bukes,
asaj rrobes,
asaj drithmes prej dheu…

… shshshsh…
duhet te rroke tejuniversi
te gjithe c’eshte,
si pole botesh,
te kundert,
e ajo rryme e larte te shkoje
permes,
e udhes
te nderroje te tjera bote…

…shshshsh, ehm…
…ngadale…
i duhet vetes nje rrugetim
pertej se prekshmes
qe prekja
pa duar te preke…
pa lekure…
shshshsh…
ngadale deshire!…
fry-metojme me mire…

31 Maj

© Aida Dizdari, 2016

Mbi henen

Ka nga ata qe iu sulen henes
si ujqer te unetuar,
pak ta cukitnin, pak ta kafshonin,
pak ta kishin copetuar…
…e s’ngopen,
po s’dine
se nje ulerime
a nje mije
s’e ulin henen mbe dhe’,
qe ujqerit te festojne me te atje…

11 Maj
© Aida Dizdari, 2016

S’te kam kuptuar

Ndoshta s’te kam kuptuar
ne ate lajthitjen e kuqe
dhe e kam perzene perpjekjen tende
per te qene xhuxh.
Ndoshta ti thjesht e kishe
kapercyer
kaltersine
e ishe ne moskthim.
Ndoshta une te shihja me syze
te kaltra
prej kaltrimit tim.
Sidoqofte,
kishte nje galaksi ne mes
e ti
mund dhe te mos kishe qene
aq yll.

6 shkurt

© Aida Dizdari, 2015

4

1.

Kur harron poezine
ajo te harron ty…
…e gjithcka
do
te
kishe
dashur
te nxirrje
vetes
mblidhet si mase,
e trashe,
gjaku e mishi…
…si foshnje qe s’lind kurre,
kur
vazhdon
te rritesh
ti
e ajocka brenda,
s’ndal.

2.

Kur harron poezine,
ajo te harron ty
dhe
gishterinjte nga gjithe-eshte
te ngulen ne trup
e behesh
me shume
e huaj
se vete.

3.

Kur e harron poezine,
ajo te harron ty…
…ti nuk e di
se ajo te ngjet me shume
se gjithe c’te mbeshtjell
permbledh e perkedhel.
Nuk e di se ajo s’te vjen
po vjen nga ti,
se s’eshte ti,
po ti
behesh prej saj,
se kur e thua veten ne te
ajo te thote ty,
paster-thjesht,
ne nje tablo te ngrire,
nje foto-casti,
ku gjithe del
e behet me e qarte.

4.

Kur e harron poezine,
ajo te le pa goje
e si lutje
shkon ne buze te tjera
nevojtare:
ndoshta mendon thjesht se je rritur pertej
se s’te duhet
se je bere bote me teper
e me pak hene.
Kur ti e harron,
ne cast
te ka lene!

10 Dhjetor

© Aida Dizdari, 2015

Zërat Më të Vjetër të Mëparshëm