Zilka

Tringellin si zilke shpesh e shpesh
ne friken tende prej harreses,
ne tmerrin prej qiellit tend bosh
e dijes se nje dite do te vdesesh.

Une jam prane teje pa tringellime
e tingujt e mi nuk kane heshtur kot.
Se bashku ne nje bote-etje levrijme,
ku ca shohin uje, e ca shohin lote.

22 Mars

© Aida Dizdari, 2010

Simplicity

It is bread and figs sweetheart…
…so the prisons fall.
Big words build walls,
so I unlearned them all.

It is cheese and grapes honey…
…so prisoners become free.
Selves are the fiercest guardians,
so I rocked mine to sleep.

It is sherbet and dates love…
…so the self is gone.
I gave mine away one day
and I was reborn.

Gusht

© Aida Dizdari, 2018

Perkthim:

Thjeshtesia

Eshte buke edhe fiq zemra ime…
…burgjet keshtu prishen…
Fjalet e medha ngrene mure
ndaj i cmesova te gjitha.

Eshte djathe edhe rrush embelsire…
… keshtu roberit behen te lire…
Vetja eshte gardian i keq shume:
Une timen e vura ne gjume.

Eshte shurup edhe hurma
e keshtu shkon vetja dashuri…
E fala timen njeditezaj
e linda perseri.

10/17/2018

Per te prekur…

Per te prekur pisllekun
duhen kembe te ndotura:
ato shkelin me lehte mbi kerma.
Gjymtyret e qashter
s’lahen lehte
e kane kujtese
te gjate,
qe i bren
ngadale…

…mbi shputat e zhyera
dhe plehut
ka nje shtrese
qe kujtesen
gjithnje
harron
e ‘ka dhe me keq’
peshperit ne vesh,
nje peshperime
qe s’pushon.

Shtator

© Aida Dizdari, 2017

Lamtumire

nga

Alfonsina Storni

Gjerat qe vdesin kurre me nuk ringjallen,
gjerat qe vdesin nuk kthehen me kurre.
Vazot thyhen e qelqi qe mbetet
eshte pluhur gjithmone, e gjithmone mbetet pluhur.

Kur gonxhet bien nga dega pastaj
dy here me pas s’do te lulezojne…
Lulet e cunguara nga era mizore
shterrin njehere e pergjithmone.

Ditet qe qene, ditet e humbura
ditet e pajeta prape me nuk do vijne!
Sa te trishta oret kur ato u shprishen
ne fshikullim te drithshem te vetmise!

Sa te trishta hijet, hijet fatkeqe,
hijet e krijuara prej ligesise sone!
Oh gjerat e shkuara e gjerat e vyshkura,
gjerat qiellore qe keshtu po na shkojne!

Hesht moj zemer! Mbulohu me plage!
Me plage te infektuara! Mbulohu me te keq!
Zemer e mallkuar qe mundin ma trazon!
Qe gjithe c’vjen, te vdese sa te t’preke!

Lamtumire per gjithnje o embelite e mia!
Lamtumire gazi im plot me miresi!
Oh gjerat e vdekura, gjerat e vyshkura,
gjerat qiellore qe prape nuk do vijne!

Shqiperoi: Aida Dizdari, 2017

Te dua

nga

Nazim Hikmet

Te dua si buke e kripe…
si zgjimi naten kur digjesh n’ethe
e pi uje ne cezme.
Si kur hap nje kuti
te rende nga posta
pa ditur se c’eshte,
me kersheri,
dritheruar, gazplote.
Te dua
si kur fluturon mbi det me avion per here te pare,
sikur dic me leviz perbrenda
kur bie bute nata mbi Stamboll.
Te dua, si kur them ‘Shyqyr qe jemi gjalle!’

Shqiperoi: Aida Dizdari, 2017

P.s. Falenderime te vecanta per Alben, per sqarimet e nevojshme nga origjinali ne gjuhen turke.

Lamtumira

nga

Umberto Saba

Pa lamtumira me le e pa lote.
Te pikellohem u dashka, se keshtu me ke lene?
Ti s’qaje se kishe plot,
plot puthje per te me dhene.

Zgjasin po, ca harmoni dashurie
dhe me shume se sa nje jete.
Une e di nje, qe jetoi vec nje muaj
po qe dashuri e vertete.

Shqiperoi: Aida Dizdari, 2017

Syte e dashurise

Oh, si do t’i gjej valle syte e dashurise,
kur aq u perngjanin te tute?!
E me flisje, e zeri te rridhte, e drita
derdhej dashurueshem e bute,

nga ata sy qe m’u duken
det nga me i thelli…
A qene vec pasqyra qe ndritshem
shihnin gjithe kohen nga qielli?

Oh si t’i kuptoj syte e dashurise tani,
kur thashe se te tute qene ata qe duhen?!
E s’bindem dot se mbi ta nata mund te bjere
dhe yjte mund te shuhen!

Oh si do t’i njoh syte e dashurise
kur iluzioni i ngjan se vertetes kaq shume…?!
Me ty a me veten rashe ne dashuri?
U pame valle dikur, a u pashe vec une?

30 Qershor

© Aida Dizdari, 2017

Zërat Më të Vjetër të Mëparshëm